“Nee, ik doe niks” zo zei die moeder van een patiëntje van me. Zij deed dus niks, want ze was maar een huisvrouw. Dieper kun je kennelijk niet zinken. Groen Links is het er mee eens (ND 24 maart jl.). Als straf voor het feit dat sommige huisvrouwen geen betaalde baan hebben moeten ze in de toekomst gekort worden op hun AOW-uitkering. Hadden ze maar moeten werken, zo is de gedachtegang in het nieuwe verkiezingsprogramma. Altijd de mond vol over bedreigde diersoorten is nu de aanval geopend op een bedreigde mensensoort: de huisvrouw. Ik vroeg die moeder of ze niet druk was met haar gezin (4 kinderen en een echtgenoot). Ze had haar handen vol en er bleef echt niet veel tijd over. Je moet wat uitkijken om je persoonlijke mening te ventileren, maar ik heb haar toch ernstig toegesproken dat mijns inziens haar functie als huisvrouw van groot belang is voor het functioneren van een gezin. Er zijn zo dunkt me te weinig huisvrouwen, te weinig gewone gezinnen (man, vrouw, kinderen) en teveel dagopvang. Over gewone gezinnen gesproken: pas had ik een kind in behandeling die 4 (vier!) slaapkamers had: 1 bij zijn gescheiden vader, 1 bij zijn moeder, 1 bij de nieuwe partner van vader en 1 bij de nieuwe partner van moeder. Hij had zelf nu besloten om het bij die ene slaapkamer van zijn moeder te houden. Hij werd er namelijk nogal onrustig van.

Inmiddels verblijven er dus 800.000 kinderen in de dagopvang. Leuke werkverschaffing voor vele kinderwerksters, maar het geeft te denken. Het zijn stallen voor kinderen van ouders die opvoeding, opvang en verzorging (gedeeltelijk) uitbesteden aan betaalde professionals. Het beroep van huisvrouw moet weer in ere hersteld. Het is een misvatting te denken dat je alleen meetelt als je maandelijks een loonstrookje krijgt.

De degelijke huisvrouw

Nu kun je ogenblikkelijk allerlei nuances aanbrengen zoals de persoonlijke ontwikkeling van vrouwen, financiële noodzaak, de rol van de vader in het gezin etc., etc. Dit soort nuances hoor ik al genoeg en ik kan er een eind in meekomen. Ze zijn nu echter zo dominant dat sommige huismoeders zich schamen om hun beroep te vertellen. En ze dreigen via de AOW dus nog afgestraft te worden ook.

Wie overigens meent dat een huisvrouw de hele dag op de bank zit te bellen zou Spreuken 31 eens moeten lezen. In deze lofzang op de degelijke huisvrouw wordt een beeld geschetst van een vrouw die haar huishouding bestuurt, inkopen doet en steun en toeverlaat voor man en kinderen is. Belangrijk ook is haar diaconale taak: ze heeft oog voor de ellendige en nooddruftige (vs. 20). Kijk, zo kan het dus ook. Haar werk wordt niet betaald, maar is van groot belang voor gezin en samenleving. En dat is bepaald niet niks.

Zo, mijn vrouw zal blij zijn met deze column. Zal hem zoals gebruikelijk vóór verzending nog even laten lezen, maar ik moet nog even geduld hebben. Ze is voorlopig nog niet klaar met bellen.

Frank Visscher