Drie adventszondagen zijn geweest. Hoop, vrede, vreugde. Het vereist grote inspanning om hoop en vreugde te houden, om vrede te zien in Haïti. Op 7 december zijn de voorlopige resultaten van de verkiezingen bekendgemaakt. Het gevreesde is werkelijkheid geworden: er is overduidelijk gefraudeerd. Als eerste is Mirlande Manigat uit de bus gekomen, als tweede Jude Celestin, als derde Joseph Martelly. De eerste twee gaan door voor de tweede ronde op 16 januari. Jude Celestin is de kandidaat voor de huidige regerende partij, Inite. Het is onmogelijk dat hij zoveel stemmen heeft gekregen. Als gevolg is het volk in opstand gekomen, eisend dat Joseph Martelly doorgaat naar de tweede ronde. Begrijpelijk.

Het is onvoorstelbaar hoeveel dit land te lijden heeft. Komt er dan helemaal geen adempauze? In één jaar tijd een aardbeving, tropische stormen, orkanen, cholera epidemie en nu gefraudeerde verkiezingen. Na het bekendmaken van de resultaten zijn straten geblokkeerd. Autobanden werden verbrand, afvalcontainers en stenen blokkeerden de doorgang, evenals verbrande autokarkassen. Alles lag stil, er was geen verkeer, het vliegveld was dicht, er was geen markt of zaak open. Dat heeft vier dagen geduurd. De straten zien zwart van het stof van verbrande autobanden. De onrust duurt nog voort. Er is een hertelling geëist. Het volk leeft in spanning en onzekerheid. Vrede op aarde?

Vlak voor het bekendmaken van de verkiezingsresultaten was ik met een aantal collega’s in het buurland: de Dominicaanse Republiek. Wat een enorm verschil tussen deze twee landen. 

Temidden van alle droefheid is er een lichtpunt gekomen: de geboorte van mijn petekind. In Haïti krijgt elk kind bij geboorte een peetoom en peettante. Dit keer aan mij de eer. We bidden voor een toekomst met vrede en vreugde, niet alleen voor dit nieuwe leven, maar voor het hele volk van Haïti, dat zoveel te verwerken krijgt.