Onderzoeken
Recent zijn er diverse onderzoeken rond jongeren geweest. Laat ik er drie noemen. Het eerste is een onderzoek onder studenten. Daaruit blijkt dat zij het erg moeilijk vinden om tot zelfontplooiing te komen in een wereld die gekenmerkt wordt door doorgeschoten individualisme, met de grootst mogelijke vrijblijvendheid als gevolg. Het tweede onderzoek is uitgewerkt in een boek over jongeren tussen de 15 en 23 jaar. Daarin wordt gesteld dat het grote verschil met voorgaande generaties is dat steeds meer ouders het niet meer weten. Ze vinden opvoeden complex en ondertussen zijn ze vooral bezig zelf jong en mooi te blijven. Ze willen niet als volwassenen met hun wijsheid en levenservaring jongeren benaderen, maar het vooral tof hebben met hun kinderen. Individualisme en hedonisme zijn de nieuwe koerswijzers. Het derde onderzoek is er een onder behoudende christenjongeren. Daaruit blijkt dat leer en leven nog niet zo helder met elkaar in overeenstemming zijn. Dat is nog wel te doen als het om zaken gaat die ver van hen afstaan – zeggen dat je gelooft dat de aarde in zes dagen van 24 uur geschapen is, is niet zo moeilijk – maar als het gaat om kwesties die direct de eigen levensstijl raken, wordt het anders. Dan is vasthouden aan het feit dat seks voor het huwelijk Gods bedoeling niet kan zijn een probleem voor velen.

Wat nu?
Moeten we gaan somberen met z’n allen? Nee, maar we moeten wel wat gaan doen! We moeten weer verhalenvertellers worden. Met name het verhaal van een leven met God. We kunnen in dat verhaal verwijlen, erin rondwandelen, onszelf spiegelen. Dat verhaal nodigt uit tot een ontmoeting, geeft richting en ruimte, opent deuren en biedt de kans om op zoek te gaan. Jezus is het verhaal van Gods onvoorwaardelijke liefde. Zijn levensgeschiedenis begint met mannen die Hem zoeken te doden en zijn leven eindigt in een soortgelijke sfeer van samenzwering en geweld. Niettemin staat de verlossing centraal. Hoeveel geschiedenissen hebben vorm gekregen op de oude weg tussen Egypte en Israël? De verhalen van Abraham, van Jozef en van Mozes. Verhalen van geloof, zegen en verlossing. Zijn dat ook onze verhalen waarmee wij de mensen die aan ons zijn toevertrouwd stimuleren en inspireren? Juist omdat verhalen niet op dezelfde exacte wijze te bemachtigen zijn als objectieve kennis, kunnen zij fungeren als bronnen van zingeving. En dat is nu juist de opdracht van volwassenen ten aanzien van jongeren. Laat 2010 het jaar zijn van de verhalen die voortkomen uit oorspronkelijkheid en die leiden tot inspiratie.

E.J. van Dijk